• Ασφάλιση οικονομικών ζημιών της πανδημίας

    Ασφάλιση οικονομικών ζημιών της πανδημίας

    Οι χώρες του αναπτυγμένου κόσμου βρίσκονται στο μέσο μιας τεράστιας κρίσης και αναζητούν τρόπους χρηματοδότησης των οικονομικών ζημιών της πανδημίας του κορωνοϊού, οι οποίες ανέρχονται σε εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ. Οι χώρες-μέλη της Ε.Ε. θα πρέπει να εξετάσουν νέες και καινοτόμες προσεγγίσεις για την αντιμετώπιση των οικονομικών συνεπειών μιας επόμενης πανδημίας.Οι συνηθισμένες πρακτικές τής -εκ των υστέρων- χρηματοδότησης των ζημιών οδηγούν σε υπερβολική επιβάρυνση τόσο του ιδιωτικού όσο και του δημόσιου τομέα, στην αναβολή δημόσιων επενδύσεων και στη μετακύλιση του κόστους στις επόμενες γενιές μέσω της έκδοσης κρατικών ομολόγων. Οι ανεπιθύμητες αυτές ενέργειες μπορούν να αποφευχθούν με τη χρησιμοποίηση του κατάλληλου ασφαλιστικού μηχανισμού, διότι έτσι δεν επιβαρύνονται ούτε οι φορολογούμενοι ούτε οι μελλοντικές γενιές.Και το ερώτημα είναι γιατί δεν έχουν αναπτυχθεί Συνέχεια...
  • 1
  • 2
Κυριακή, 17 Ιανουαρίου 2021

Η σημερινή μας επιλογή

Διερευνητικές: Δεδομένα, φοβίες, επιλογές


Το 2020 το ελληνοτουρκικό saga ολοκληρώθηκε με την Τουρκία να αναστέλλει την παράνομη δραστηριότητά της σε μη οριοθετημένες περιοχές όπου η Ελλάδα ορθώς διεκδικεί δικαιώματα στην βάση του Δικαίου της Θάλασσας, τις ΗΠΑ να επιβάλλουν σημαντικές κυρώσεις στην Τουρκία για την απόκτηση των S-400 και την Ευρωπαϊκή Ένωση να αναβάλει για μία ακόμη φορά να αντιδράσει στην Τουρκική επιθετικότητα.

Το επόμενο επεισόδιο ξεκινάει με τα εξής δεδομένα: Πρώτον, η εμπιστοσύνη της Αθήνας έναντι της Άγκυρας έχει εξαντληθεί. Ό,τι και να γίνει, ο αναθεωρητισμός της Άγκυρας είναι δομικός και η «Γαλάζια Πατρίδα» έχει δημιουργήσει ένα νέο στρατηγικό περιφερειακό ανάγλυφο στην Ανατολική Μεσόγειο.

Δεύτερον, παρά την δικαιολογημένη καχυποψία, η Αθήνα έχει κάθε συμφέρον να ξεκινήσει σύντομα ο 61ος γύρος των διερευνητικών επαφών. Είναι ένα πλαίσιο που το ξέρουμε. Μπορούμε να συζητήσουμε και να αποκρούσουμε την δεδομένη προσπάθεια της Άγκυρας να διευρύνει την ατζέντα. Οι όποιες επιφυλάξεις έχουν να κάνουν με έναν αδικαιολόγητο φόβο μιας διπλωματικής διαπραγμάτευσης και την επίσης αδικαιολόγητη υποτίμηση της ελληνικής διπλωματικής ικανότητας. Η Αθήνα πρέπει να συνεχίσει να επιδιώκει με επιθετικό τρόπο την οριοθετημένη από το Διεθνές Δίκαιο συζήτηση. Όπως κατέδειξαν τα γεγονότα του 2020, η Άγκυρα είναι που φοβάται την διπλωματική αντιπαράθεση. Προσχηματικά και μόνο επικαλείται την ανάγκη διαλόγου, αλλά έχει δύο φορές τορπιλίσει την διαδικασία των διερευνητικών επαφών. Και μην ξεχνάμε, ότι αυτός ο γύρος όταν και αν ξεκινήσει θα ξεκινήσει με την Ελλάδα να έχει πλέον 12 ναυτικά μίλια στο Ιόνιο και οριοθετημένη ΑΟΖ με Ιταλία και Αίγυπτο.

Τρίτον, η ΕΕ και το ΝΑΤΟ διακαώς επιθυμούν την έναρξη κάποιας μορφής συζήτησης που θα κρατήσει ζωντανή την ευρωτουρκική σχέση. Θα κάνουν ότι είναι δυνατόν για να μην πάρουν σκληρές αποφάσεις.

Τέταρτον, όλοι περιμένουν την νέα Διοίκηση Μπάιντεν να αναλάβει καθήκοντα και να εκδηλώσει τουλάχιστον σε στρατηγικό επίπεδο τις προτεραιότητές της για την περιοχή. Αν και μια προσπάθεια η Τουρκία να «επιστρέψει» σε δυτική τροχιά είναι σίγουρο ότι θα γίνει, η ελληνοαμερικανική σχέση είναι πλέον σχέση απόλυτης εμπιστοσύνης.

Πέμπτον, η Άγκυρα επιχειρεί ανοίγματα με τις χώρες της περιοχής που θα της επιτρέψουν να μειώσει την διπλωματική πίεση που υφίσταται εξαιτίας των κακών σχέσεων μαζί τους. Η απόπειρα προσέγγισης με το Ισραήλ εντάσσεται και στην ανάγκη που νιώθει η Άγκυρα να βρει διαύλους επικοινωνίας με την Ουάσιγκτον χωρίς να έχει απέναντί της το ισχυρό εβραϊκό λόμπυ. Η προοπτική εξομάλυνσης των τουρκο-ισραηλινών σχέσεων δεν είναι και δεν πρέπει να ερμηνευτεί ως απώλεια για την Ελλάδα. Και σε αυτή την περίπτωση, οι Ελληνο-Ισραηλινές σχέσεις είναι πλέον στρατηγικού χαρακτήρα και διευρύνονται συνεχώς.

Τέλος, είναι το Κυπριακό. Εδώ το τοπίο φαίνεται να είναι εντελώς διαφορετικό από ότι στο πρόσφατο παρελθόν. Απ’ ότι φαίνεται το «Κραν Μοντανά» δεν κληροδότησε κανένα κεκτημένο. Η Άγκυρα και η ηγεσία των Τουρκοκυπρίων θέτουν απροκάλυπτα το πλαίσιο της διχοτόμησης. Δύο κράτη που θα είναι όχι απλώς πολιτικά ίσα αλλά και θα απολαμβάνουν ισότητα κυριαρχίας. Πολλοί και πολλές υποστηρίζουν ότι η Άγκυρα ξεκινά από την λύση των δύο κρατών για να «συμβιβαστεί» με μια χαλαρότατη συνομοσπονδία που μόνο κατ΄όνομα δεν θα είναι διχοτόμηση. Λευκωσία και Αθήνα πρέπει να προετοιμάζονται για μια διαπραγμάτευση με αυτούς τους όρους. Τα διλήμματα (θα) είναι αφόρητα.

*Ο Κώστας Υφαντής είναι Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων, Πάντειο Πανεπιστήμιο

Η Συνέντευξη της Εβδομάδας


Το ξέσπασμα ωμής βίας με τον άγριο ξυλοδαρμό εργαζόμενου του μετρό στην Ομόνοια από δυο «αρνητές της μάσκας» προκάλεσε τον αποτροπιασμό, όμως ήρθε να προστεθεί σε μια σειρά από παρόμοια περιστατικά μετά από σχεδόν έναν χρόνο πανδημίας.

«Θα αφήσει πολλές κοινωνικές, αλλά και υπαρξιακές ουρές η πανδημία», εξηγεί στο liberal.gr ο Γιάννης Πανούσης, τονίζοντας πως όταν ο άνθρωπος φοβάται ότι δεν μπορεί να προγραμματίσει, διότι ίσως ξανάρθει κύμα πανδημίας ή διότι τελικά δεν είναι τόσο δυνατός όσο νόμιζε, αυτό θα του διαφοροποιήσει όλη τη συμπεριφορά. Και μέσα από τη διαφοροποίηση θα έρθει η αυξανόμενη βία.

Ο καθηγητής Εγκληματολογίας εκτιμά ότι μετά την πανδημία «θα αυξηθούν τα εγκλήματα του παραλόγου με άσκηση βίας χωρίς κανέναν λόγο, το ασύμμετρο έγκλημα».

Συνέντευξη στον Βασίλη Γαλούπη

- Τα περιστατικά βίας για τη

  • Γιάννης Πανούσης: Θα ζήσουμε τη βία του παραλόγου μετά την πανδημία