• Η εγγύηση εργασίας κοστίζει πολύ λιγότερο από όσο η ανεργία

    Η εγγύηση εργασίας κοστίζει πολύ λιγότερο από όσο η ανεργία

    Η έρευνά μας στο Levy Economics Institute [9] δείχνει ότι ένα μεγάλο πρόγραμμα εγγύησης θέσεων εργασίας, το οποίο θα απασχολεί 15 εκατομμύρια άτομα στα 15 δολάρια την ώρα με παροχές, θα ενίσχυε μόνιμα την οικονομική ανάπτυξη κατά 550 δισεκατομμύρια δολάρια (περισσότερο από 2,5% του ΑΕΠ) και την απασχόληση στον ιδιωτικό τομέα από τρία έως τέσσερα εκατομμύρια θέσεις εργασίας, χωρίς να προκαλεί πληθωρισμό. Θα παρέχει σημαντική ανακούφιση στους κρατικούς προϋπολογισμούς και θα μειώσει τις συνολικές δαπάνες πρόνοιας σε άλλα προγράμματα. Το τίμημα; Μόνο 1,3% του ΑΕΠ -όχι υψηλό τίμημα για πλήρη απασχόληση, σταθερότητα τιμών και οικονομική ασφάλεια. Η επίπτωση από την COVID-19 μπορεί να απαιτεί το πρόγραμμα να είναι μεγαλύτερο από το προηγουμένως αναμενόμενο, αλλά ένα πράγμα είναι σίγουρο: με τον Συνέχεια...
  • 1
  • 2
  • 3
Τρίτη, 4 Αυγούστου 2020

Η σημερινή μας επιλογή

Παραπληροφόρηση 5ης γενιάς


Η αλήθεια είναι «πως δεν έχουμε κανέναν λόγο να πιστεύουμε ότι το 5G είναι ασφαλές», όπως λέει το άρθρο του Τζόελ Μόσκοβιτς (Scientific American 17.10.2019), που άναψε φωτιές στο δημοτικό συμβούλιο της Καλαμάτας και οδήγησε στην απόφαση να σταματήσει η πιλοτική λειτουργία του δικτύου 5G στην πόλη. Αλλά πάλι σάμπως έχουμε κανέναν λόγο για να πιστεύουμε πως οι πίκλες είναι ασφαλείς; Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, τα ραδιοκύματα της κινητής τηλεφωνίας (συμπεριλαμβανομένου του 5G) βρίσκονται στην ίδια κατηγορία κινδύνου για καρκινογενέσεις, με τα αγγουράκια τουρσί και το παιδικό ταλκ. «Το αλκοόλ και το επεξεργασμένο κρέας είναι σε υψηλότερη κατηγορία επικινδυνότητας επειδή υπάρχουν περισσότερες αποδείξεις» (BBC 15.7.2019). Στην κορυφαία κατηγορία βρίσκεται το παθητικό κάπνισμα. Αν και αποδεδειγμένα σκοτώνει, ελάχιστα δημοτικά συμβούλια απαγόρευσαν το κάπνισμα και σίγουρα όχι αυτό της Καλαμάτας.

Οι αντιδράσεις για τα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας μπορεί να πάρουν τα χαρακτηριστικά που έχει το αντιεμβολιαστικό κίνημα. Τα fake news για τα 5G διακινούνται από τον μεγαλύτερο παγκοσμίως παραγωγό παραπληροφόρησης, τη Ρωσία. Το κανάλι Russia Today μετέδωσε πρόσφατα στην Αμερική μια εκπομπή με τίτλο «Ενα επικίνδυνο πείραμα στην ανθρωπότητα». Στην εκπομπή το 5G συνδεόταν με τα χίλια κακά της μοίρας: καρκίνο εγκεφάλου, προβλήματα γονιμότητας, αυτισμό, καρδιακά, Αλτσχάιμερ κ.λπ. Οπως όμως γράφουν οι New York Times, «ενώ το υποχείριο του Ρώσου προέδρου κανάλι RT America έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε για να φοβίσει το αμερικανικό κοινό, ο κ. Πούτιν στις 20 Φεβρουαρίου ανακοίνωσε τη δημιουργία του ρωσικού δικτύου 5G με λόγια που έδειχναν αισιοδοξία και όχι κινδύνους καταστροφής. «Πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά», είπε στο πρακτορείο ΤΑΣΣ. «Η πρόκληση των επόμενων ετών είναι να οργανώσουμε την καθολική παροχή υπηρεσιών Διαδικτύου υψηλής ταχύτητας, να αρχίσουμε τη λειτουργία των συστημάτων επικοινωνίας 5ης γενιάς”» («Your 5G Phone Won’t Hurt You. But Russia Wants You to Think Otherwise», ΝΥΤ 12.5.2019). «Υπάρχει οικονομικός πόλεμος», είπε στην ίδια εφημερίδα ο Ryan Fox διευθυντής της New Knowledge, μιας επιχείρησης που παρακολουθεί τα ζητήματα παραπληροφόρησης. «Η Ρωσία δεν έχει καλό 5G και γι’ αυτό προσπαθεί να υπονομεύσει και διαβάλλει το αμερικανικό».

Στην εποχή των κοινωνικών δικτύων η παραπληροφόρηση έχει περισσότερες παράπλευρες απώλειες, απ’ ό,τι οι αμερικανικοί βομβαρδισμοί σε όλο τον κόσμο. Τα ρωσικά fake news δεν στόχευαν την Καλαμάτα, αλλά οι Καλαματιανοί θα στερηθούν το προνόμιο «των συστημάτων επικοινωνίας 5ης γενιάς», που έλεγε ο Πούτιν. Πιθανότατα και η Ελλάδα, αν το αντιδιαδικτυακό κίνημα εξαπλωθεί. Εξάλλου ζούμε σε μια χώρα που ποτέ δεν έχασε την ευκαιρία να χάσει μια ευκαιρία...

Εμεις και οι γείτονες μας.......

  • Αξίζει να θυσιαστεί η Κύπρος για ένα ερμαφρόδιτο διάλογο; Ο Ερντογάν σπάει το εθνικό μέτωπο Αθήνας-Λευκωσίας…
  • Τουρκικός αναθεωρητισμός: Υπάρχει τελικά και πόσο απειλητικός είναι;
  • Σύντομο μάθημα για όσους παπαγαλίζουν τους τουρκικούς ισχυρισμούς

Ο Ταγίπ Ερντογάν δεν είναι ούτε σημερινός, ούτε χθεσινός. Εκτός όλων των άλλων, απέδειξε με το σικέ πραξικόπημα του Ιουλίου του 2016, ότι είναι και αρχισυνωμότης.

Πολλά τα παραδείγματα, όλα γνωστά. Οι αποκαλύψεις των Τούρκων ακτιβιστών, που βρήκαν καταφύγιο στη Σουηδία είναι συγκλονιστικές και αφορούν επίσης τα σχέδια της Τουρκίας εναντίον της Ελλάδας.

Παίζει ξανά πόκερ με ανοικτά μάλιστα χαρτιά, και πιστεύει ότι έχει απέναντι του εύκολο αντίπαλο, την Ελλάδα, καθώς διίστανται οι απόψεις για τον λόγο για τον οποίο προχώρησε σε τακτική «υποχώρηση» ο Ταγίπ Ερντογάν.

Προσωπικά πιστεύω ότι δεν περίμενε την αντίδραση της ελληνικής κυβέρνησης και την κινητοποίηση του Πολεμικού Ναυτικού. Το πιστεύω ακράδαντα.

Άλλοι υποστηρίζουν ότι άδραξε την ευκαιρία που του έδωσε η Άγγελα Μέρκελ και αγκιστρώθηκε στην πρότασή της. ‘Έτσι τρόπος του λέγειν υποχώρησε χωρίς μάλιστα να τσαλακωθεί.

Πιστεύω και κάτι άλλο, και πρέπει ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης να κοιτάξει το θέμα επειγόντως. Ας μην τρέφουμε


Πολύς λόγος γίνεται στη διεθνή κοινότητα τα τελευταία χρόνια σχετικά με τις στοχεύσεις της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής και τον “τουρκικό αναθεωρητισμό”. Είναι η Τουρκία αναθεωρητικό κράτος ή αυτή η έννοια αποτελεί απλώς ένα εφεύρημα στην σκέψη κάποιων που υπερβάλλουν επειδή νιώθουν απειλούμενοι; Και ποια είναι η κρίσιμη ύλη στα συστατικά ενός κράτους για να χαρακτηρισθεί ως αναθεωρητικό;
Για να δοθούν απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά, επιβάλλεται να εξεταστεί και να ερμηνευθεί η τουρκική εξωτερική πολιτική των τελευταίων ετών υπό το πρίσμα των ταχέως εξελισσόμενων καταστάσεων που διενεργούνται στο γεωπολιτικό περιβάλλον της Ανατολικής Μεσογείου αλλά και ευρύτερα.

Καταρχάς, τα κράτη που εκδηλώνουν αναθεωρητική πολιτική παρουσιάζουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Οικονομία με δυνατότητα να χρηματοδοτεί φανερές και μυστικές προσπάθειες επιρροής, απόλυτα ελεγχόμενες ένοπλες δυνάμεις, εθνικιστική προδιάθεση σε πολιτικά θέματα και ζητήματα ασφαλείας, υπερσυγκέντρωση εξουσιών στα χέρια του ηγέτη τους και έντονη προσπάθεια επιρροής σε γειτονικά κράτη με χρήση μυστικής και εξαναγκαστικής διπλωματίας. Ποια από αυτά


Σύντομο μάθημα για όσους παπαγαλίζουν τους τουρκικούς ισχυρισμούς, Δημήτρης Χατζηδημητρίου
Εάν έχει επιτύχει κάτι η Τουρκία με την σταθερή προβολή της διεκδικητικής πολιτικής της αυτό είναι ότι έχει κατορθώσει να πείσει, εκτός από ενίους διεθνείς παράγοντες και ένα τμήμα Ελλήνων δημοσιολόγων, οι οποίοι διαθέτουν μεγάλη πρόσβαση σε εγχώρια ΜΜΕ. Επίσης, διαθέτουν και αξιοθαύμαστη επιμονή, στα όρια της εμμονής, στην προβολή των απόψεων τους ότι η Άγκυρα επιδιώκει τον διάλογο, τον οποίον απορρίπτει η Αθήνα, αν και ορισμένοι πηγαίνουν παραπέρα αποδεχόμενοι τους τουρκικούς ισχυρισμούς!

Συναφώς, ως επιτυχία της Άγκυρας καταγράφεται και η κατίσχυση της εντύπωσης ότι μεταξύ των δύο χωρών υφίστανται διαφορές προς επίλυση κι όχι μονομερείς τουρκικές αξιώσεις, επί των οποίων καλείται η Αθήνα να συμφωνήσει πως αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Παρά την περί του αντιθέτου παγιωμένη εντύπωση, όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις, από το 1974 κι έκτοτε, δοκίμασαν την διαδικασία του διαλόγου και της διαπραγμάτευσης με την Τουρκία, την οποία η